Beyrutlu bir kadın, şehrinin çeperlerine doğru bir yolculuğa çıkar ve burada endemik bir çiçekle birlik olma halini keşfetmeye dayanılmaz bir çekim duyar. Çiçeğin neslinin tükenmekte oluşu, kendi iç dünyasındaki bir yere ait olamama duygusu ve ikilemleriyle ilgili sorular uyandırır. Farklı yerlerdeki karşılaşmaları aracılığıyla, çiçek kendini filmin ana karakteri olarak ortaya koyar ve anlatıcıyı Beyrut'un son kalan kamusal kıyı bölgelerinin henüz el değmemiş doğasını ve şiddet içeren tekinsizliğini keşfetmeye davet eder.

A native Beiruti takes a journey to the edge of her city, where she is drawn to explore a state of oneness with an endemic flower. The flower's endangered status stirs up questions about the scattered sense of belonging and duality of her world. Through diverse encounters, the flower reveals herself as the protagonist, and invites the narrator to explore the wilderness and brutality of Beirut's last remaining public coastal areas.