Samandağ’ın en verimli tarım arazileri, zeytinlikler, mandalina bahçeleri uzanıyor önümüzde. Bir tarafı denize bakıyor, diğer tarafı sırtını Vakıflı köyüne çıkan yamaçlara yaslamış. Uzak tepelerin üstü tamamen TOKİ’lerle kaplı. Şimdi de mandalina bahçelerine girmiş iş makineleri, buraya da çok katlı binalar dikmeye gelmişler. Arazi sahipleri direniyor, ama polis ve jandarma hak hukuk tanımaz şirketlerin yanında. Yaşlı bir kadının feryadı yükseliyor iş makinelerinin seslerinin arasından: “Benim suçum ne?” Antakya’nın tarihi merkezinde ise devasa boşluklar var 300 yıllık taş evlerin yerinde. “Beni o karşıya taşımak isterlerse Antakya’yı terk ederim” diyor orta yaşlı bir adam, dağ eteğindeki TOKİ binalarını göstererek. 

İmre Azem 6 Şubat depremleri sonrası Hatay belgeselleri serisinin ilkini, 2023’ün Nisan’ında çekmişti. Aradan geçen 2 buçuk senede üç belgeselle Hatay’da olup bitenleri anlamaya ve anlatmaya çalıştı. Şimdi bu serinin beşinci belgeselinde her anlamda zorlaşan hayatlara, katlanarak artan sağlık sorunlarına ve tanınmaz hale gelen kentin yeni çehresine tanık oluyoruz. Başka türlüsü olamaz mıydı diye soruyoruz kendimize. Belleği silinen bir kent hâlâ aynı kent midir?